Þekkir flesta viðskiptavinina með nafni

„Þegar ég byrjaði vorum við bara tvö í versluninni og ég var mikið til ein og þá kom oft dauður tími inn á milli. Það komu bara nokkrir rafvirkjar á morgnana, svo aðeins í hádeginu og þetta var miklu, miklu minna,“ segir Anný Björk Guðmundsdóttir, rekstrarstjóri hjá Johan Rönning á Selfossi, en hún hefur starfað hjá fyrirtækinu í 16 ár. Fljótlega eftir að hún hóf þar störf fjölgaði starfsmönnum í fjóra. „Svo fórum við í nýtt húsnæði og þá bættust við tvær aðrar verslanir.“

Uppbyggingin mikil á svæðinu

Mikil uppbygging hefur verið á svæðinu í kringum Selfoss síðustu ár en þegar Anný hóf störf hjá fyrirtækinu var rólegra. „Það var búið að byggja fullt en kreppan var nýbúin að koma þannig að það var mjög rólegt þegar ég byrjaði. Svo fór þetta allt í gang og það er búið að byggja ótrúlega mikið af húsnæði hérna og svo erum við líka á stóru sumarbústaðasvæði þannig að það er mikið af fólki sem er að flytjast hingað og er á svæðinu,“ segir Anný. Vegna hárra vaxta sé þó að hægja á uppbyggingu. „Núna virðist vera smá pása í íbúðaruppbyggingu og það er eiginlega allt stopp út af vöxtunum hjá Seðlabankanum. Það er búist við því að ef vextir lækka þá fari þetta strax aftur í gang. Þetta mun fara í gang – það er bara spurning hvenær, en það eru alveg að seljast íbúðir hér ennþá,“ segir hún.

Með sveinspróf í rafvirkjun

Anný lærði rafvirkjun og þegar kom að því að fara á námssamning vandaðist málið. Hún segir að það hafi verið vesen því á þeim tíma hafi það ekki verið mjög algengt að konur færu í rafvirkjun. „Það var eitt rafvirkjafyrirtæki hér á Selfossi þar sem var ungur stjórnandi og hann var til í að veita mér tækifæri. Hjá hinum var þetta ekki inni í myndinni,“ segir Anný sem í dag er í miklum samskiptum við iðnaðarmenn sem hún þekkir, enda vann hún sem rafvirki á svæðinu. Hún segir að það sé mikilvægt að hafa starfað við fagið úti í feltinu. „Það munar miklu að hafa smá reynslu og þá veit maður aðeins um hvað þeir eru að tala,“ segir hún brosandi.

Spurð hvort henni finnist konur vera að sækja í sig veðrið í iðnnámi svarar hún: „Konum er að fjölga mikið í rafvirkjun og það eru konur hérna sem eru lærðir píparar. Það eru færri sem fara í smíði en þeim er þó að fjölga,“ segir Anný og bætir við að hún vilji sjá meiri blöndun í fyrirtækjum í iðnaði. „Það er fullt sem konur eru betri í en karlar, alveg eins og karlar eru betri í sumu en konur, og það er betra fyrir öll fyrirtæki að vera blönduð – það verður allt öðruvísi mórall.“

Meiri nánd við viðskiptavini

Nándin við viðskiptavini er meiri á svæði eins og Selfossi en á höfuðborgarsvæðinu. Anný segist horfa á nándina sem tækifæri því það sé yfirleitt sama fólkið sem komi aftur og aftur. „Þetta eru sömu karlarnir og maður þekkir þá alla með nafni og þekkir aðeins söguna þeirra. Oft hringja þeir í mig á laugardegi eða sunnudegi og spyrja hvort ég geti reddað þeim. Þá segi ég annaðhvort já eða nei og þá er það bara svoleiðis,“ segir Anný hlægjandi og bætir við: „Þetta er allt öðruvísi en í bænum.“